słyszałam dzisiaj piękny dowcip:
Bóg dzielił ziemie narodom. Chorwaci oczywiście się spóźnili na to wydarzenie i nic dla nich nie zostało. Przychodzą jednak do Boga i mówią:
- panie Boże, wszyscy mają swoją ziemię, a my co?
- ale spóźniliście się, nie mam już nic dla was, wszystko podzieliłem
- panie Boże, a nie znajdzie się nawet skraweczek?
Bóg myśli myśli, żal mu się zrobiło, bo to w sumie dobrzy ludzie
i mówi:
- wiecie co, chciałem sobie zostawić kawałek ładnej ziemi na której mógłbym spędzać urlop, ale znajcie moją dobroć...

-->
i tak to jest;)